Lahat ng tao ay dumadaan sa pagiging consumer o buyer. Bata man o matanda ay nakararanas mamili. Pero anong klaseng mamimili ka ba?
Sana naman ay hindi ka kauri ng isang mamimili sa viral na kuwentong umiikot ngayon sa social media na ibinabahagi ng maraming Facebook pages at nga indibidwal.
Sa kuwento kasing ibinahagi ng Partido News Online (at ng iba pa) na ngayon ay mayroon nang mahigit 63k shares at 248K reactions at 10k comments ay tinalakay ang isang uri ng mamimili na labis ang pambabarat sa isang nagtitinda ng saging na saba sa tabi ng kalsada.
Ayon sa kuwentong naghahatid ng mensahe para sa lahat, isang customer ang nagtanong kung magkano ang tindang saging nito at tumawad sa tindera.
Tatlong piso ang bawat isa ngunit ang mamimili ay nais itong bilhin sa halagang piso lamang bawat isa.
Aniya, “I’ll take 6 bananas for one peso each or I will leave.” May himig ng pagbabanta, ‘di ba?
Dahil wala pang benta kahit isa ay napilitan ang tindera na pumayag upang magkabuwena-mano na siya; umasang mabe-break nito ang matumal niyang paninda.
Feeling wagi ang nakabili sa presyong mamiso. Umalis na ito lulan ng kanyang magarang sasakyan at nakipagkita sa kaibigan sa isang 1st class na restawran, um-order ng kanilang ninais na pagkain at kumain lamang nang kaunti mula sa marami nilang in-order. Nagbayad ang mayaman ng P2,200 at may tip pang P300 dahil P2,500 ang kanyang ibinayad. Isang ordinaryong insidente lamang iyon sa may-ari; ang makatanggap ng malaking tip o ‘keep the change.’
Pagmumuni-muni
Tanong sa naturang kuwento, “Why do we always show we have the power to bargain when we buy from the needy ones? And why do we get generous to those who do not even need our generosity?”
Sa mahigit 10,000 na komento ay naroon ang pagsang-ayon. “That’s the reality. Nakakalungkot.”
“Sad reality but this is true to people who don’t have kindness to those people in need,, instead of helping these people who really need foods to eat in order to survive in life…laging kawawa yung mga taong totoong nangangailangan sa buhay para mabuhay.”
“Thats true… That is really a big question why do we néed to be generous to those who don’t need it, can we reverse it let’s be generous to those people who are really in need.”
Salamat na lamang at mayroong mga mas malawak ang pag-iisip at pang-unawa sa mga kagaya ni Nanay na nagtitinda ng saging.
“Ako mahilig bumili sa mga ganyan kahit di ko kelangan, hindi ko rin ugali tumawad kasi may business ako, lagi ko iniisip sitwasyon nila eh sitwasyon ko din.”
“Kaya ako di ako tumatawad sa mga palengke/wet market even doon sa mga naglalako, kasi nga sa mga mall wala namang ganon e pareho lang naman sila naghahanap buhay, my sister and friends they laugh kapag kasama nila ko tapos di daw ako tumatawad, sabi ko nahihiya ako. (nahihiya ako na sa maliit na halaga kung pano sila kumikita e babaratin ko pa).”
“Let’s not haggle na lang when we buy from the poor and let them keep the change. A small amount means a lot to those who struggle in life.”
“Try to have pity on these vendors and buy without bargaining in whatever is available. It would touch your hearth to see the smile on their faces and the feeling of gratitute for the much needed help you have shared!”
Sabi nga ng isang netizen, kapag lumaki ka sa hirap matututo ka talagang makuntento sa biyayang walang labis, walang kulang. Kapag sanay ka sa hirap hindi ka basta basta maitutumba ng problema. Minsan nga nakukuha mo pang tumawa kahit ang bigat na. Kung pagod ka, pahinga Lang.
Ang sa atin lang, huwag na sanang maging sanhi ng pagbigat ng buhay ng iba ang ating pagiging sobrang barat na halos hingiin na ang binibili. Tandaan, mas pinagpapala ang mapagbigay at umuunawa at higit na masarap sa pakiramdam kapag ikaw ang nasa panig ng tumutulong at nagbibigay. Ibig sabihin kasi noon ay mas nakaluluwag ka kaysa sa iyong mga tinutulungan.